Sarılmak neden huzur verir ?

Hacergul

Global Mod
Global Mod
4. Erkekler Çözüm Odaklı, Kadınlar Empatik mi? Bu Ayrım Ne Kadar Doğru?

Sarılmanın insanlar üzerindeki etkisini konuşurken sıkça karşılaşılan konulardan biri de kadınların duygusal yakınlığa, erkeklerin ise çözüm üretmeye daha yatkın olduğu düşüncesidir. Bu görüşün günlük hayatta karşılık bulan örnekleri olsa da bütün erkekleri ve kadınları aynı kalıba yerleştirmek bilimsel açıdan savunulabilir değildir.

Bazı erkekler, sevdikleri birinin sorunu olduğunu öğrendiğinde hemen çözüm aramaya başlar. Yardımcı olmak için öneriler sunar, seçenekleri değerlendirir ve sorunun tekrar yaşanmaması için ne yapılabileceğini düşünür. Bazı kadınlar ise önce karşısındaki kişinin duygularını anlamaya, onu dinlemeye ve duygusal yakınlık kurmaya öncelik verir.

Ancak bu davranışlar yalnızca biyolojik cinsiyetle açıklanamaz. Aile içinde öğrenilen iletişim biçimleri, kültürel beklentiler, kişilik özellikleri, yaşam deneyimleri ve ilişkideki roller de belirleyicidir. Empati kuran erkekler, çözüm odaklı kadınlar ve hem duygusal destek hem de pratik yardım sunan insanlar vardır.

Toplumsal cinsiyet sosyalleşmesi de bu konuda dikkate alınmalıdır. Bazı erkek çocukları küçük yaşlardan itibaren ağlamamaları, güçlü görünmeleri ve sorunlarını kendi başlarına çözmeleri yönünde teşvik edilebilir. Bazı kız çocukları ise başkalarının duygularını gözetme ve ilişkileri koruma konusunda daha fazla sorumluluk üstlenmeye yönlendirilebilir. Böyle bir yetiştirilme tarzı, yetişkinlikteki iletişim alışkanlıklarını etkileyebilir; ancak herkes için aynı sonucu doğurmaz.

Üstelik çözüm odaklı olmakla empatik olmak birbirine zıt özellikler değildir. Bir insan hem karşısındakinin duygularını anlayabilir hem de sorununu çözmesine yardımcı olabilir. Hatta iyi bir çözüm üretmenin ilk adımı, karşıdaki kişinin gerçekten ne yaşadığını anlamaktır.

Örneğin partneri iş yerinde zor bir gün geçiren bir erkek, ona sarılıp kendisini anlatmasına alan açabilir. Aynı şekilde zor bir durum yaşayan kadın, partnerinin duygusal olarak yanında durmasının yanında somut bir plan hazırlamasını da isteyebilir. Burada belirleyici olan cinsiyetten çok kişilerin ihtiyaçları ve birbirlerini ne kadar iyi tanıdıklarıdır.

Bu yüzden "Kadınlar sarılmak ister, erkekler çözüm arar" gibi kesin yargılar yerine, "İnsanlar farklı destek biçimlerine ihtiyaç duyabilir" demek daha anlamlıdır.

5. Her Sarılma Huzur Verir mi?

Bence konunun en fazla gözden kaçırılan tarafı budur. Sarılmayı genellikle sevgi, güven ve yakınlıkla ilişkilendiriyoruz. Fakat fiziksel temas her insan için aynı anlama gelmez.

Bazı insanlar çocukluklarından itibaren fiziksel yakınlığın az olduğu ailelerde büyür. Bazıları geçmişte yaşadığı olumsuz deneyimler nedeniyle dokunulmasından rahatsız olabilir. Bazıları ise kişisel alanına önem verdiği için sevdiği insanlarla bile sık sık sarılmayı tercih etmeyebilir.

Otizmli bazı bireyler, duyusal hassasiyetleri nedeniyle belirli dokunma biçimlerini rahatsız edici bulabilir. Bununla birlikte otizmli bütün insanların sarılmayı sevmediğini söylemek de aynı ölçüde yanlış olur. Duyusal tercihler kişiden kişiye değişir. Benzer şekilde travma yaşamış herkes fiziksel temastan kaçınmaz; bazı kişiler için güvenli ve kendi istekleriyle gerçekleşen temas destekleyici olabilir.

Burada rıza ve kişisel sınırlar devreye girer. Birini rahatlatmak amacıyla sarılmak istemek, o kişinin sarılmayı kabul edeceği anlamına gelmez. İyi niyet, karşı tarafın sınırlarını kendiliğinden ortadan kaldırmaz.

Örneğin ağlayan bir arkadaşımızı gördüğümüzde ona sarılmak isteyebiliriz. Ancak bir adım geri çekilmesi veya fiziksel temastan kaçınması, bizi sevmediği ya da desteğimizi istemediği anlamına gelmeyebilir. Belki yalnızca konuşulmaya, dinlenmeye veya bir süre tek başına kalmaya ihtiyacı vardır.

Böyle bir durumda "Sarılmamı ister misin?" diye sormak oldukça basit ama etkili bir yaklaşımdır. Bu soru hem karşıdaki kişinin tercihine saygı gösterir hem de desteğin dayatılmadığını hissettirir.

Ayrıca sarılmanın süresi ve biçimi de önemlidir. Bir kişi için birkaç saniyelik bir sarılma yeterliyken bir başkası daha uzun süre yakınlık kurmak isteyebilir. Dolayısıyla sarılmanın etkisini yalnızca gerçekleşip gerçekleşmediğine bakarak değerlendiremeyiz. Temasın gönüllü, güvenli ve iki taraf için de rahatlatıcı olması gerekir.

6. Sarılmak Yalnızlık Duygusunu Azaltabilir mi?

Yalnızlık, yalnızca etrafımızda kimsenin bulunmaması değildir. İnsan kalabalık bir ortamda da kendisini yalnız hissedebilir. Çünkü yalnızlık duygusu, kişinin kurmak istediği ilişkilerle sahip olduğu ilişkiler arasındaki farkla ve bu ilişkilerin ne kadar anlamlı olduğuyla da bağlantılıdır.

Bu açıdan sarılmak, fiziksel yakınlığın ötesinde sosyal bağın bir işareti olabilir. Özellikle uzun süredir görmediğimiz bir arkadaşımızla karşılaştığımızda sarılmak, aramızdaki ilişkinin devam ettiğini ve birbirimiz için hâlâ önemli olduğumuzu hissettirebilir.

Bununla birlikte sarılmakla yalnızlığın ortadan kalkmasını birbirine eşitlememek gerekir. Bir insanın çevresinde kendisine sarılan kişiler bulunabilir ama yine de derdini anlatabileceği, kendisini güvende hissedeceği veya gerçekten anlaşılacağını düşündüğü bir ilişkisi olmayabilir.

Yalnızlıkla başa çıkmak için ilişkilerin niteliği, düzenli iletişim, karşılıklı güven ve ortak deneyimler de önemlidir. Bir defalık fiziksel yakınlık, uzun süredir devam eden sosyal izolasyonu tek başına çözmez.

Burada sarılmanın değerini küçümsemek de doğru olmaz. Bazen küçük bir temas, bir insanın sosyal bağ kurmak için ihtiyaç duyduğu cesareti destekleyebilir. Ancak asıl farkı yaratan, bu yakınlığın günlük hayatta sürdürülebilen bir ilgiye ve karşılıklı güvene dönüşmesidir.

Bir başka ifadeyle, insanın yalnızca sarılmaya değil, sarıldıktan sonra da yanında kalacak insanlara ihtiyacı vardır.

7. Sarılmanın Olumlu Yönleri Kadar Sınırlarını da Konuşmalıyız

Sarılmanın yararlarından söz ederken onu neredeyse her soruna iyi gelen doğal bir ilaç gibi göstermenin bazı sakıncaları var.

İlk olarak, araştırmalarda görülen olumlu ilişkiler her zaman doğrudan bir neden-sonuç bağlantısını kanıtlamaz. İnsanlar kendilerini güvende hissettikleri kişilerle daha fazla fiziksel yakınlık kurabilir. Dolayısıyla sarılmayla daha iyi hissetme arasındaki ilişkinin ne kadarının dokunmadan, ne kadarının zaten var olan güvenli ilişkiden kaynaklandığını ayırt etmek her zaman kolay değildir.

İkinci olarak, araştırmaların sonuçları herkes için aynı ölçüde geçerli olmayabilir. Çalışmaların katılımcıları, uygulanan temasın biçimi ve ölçülen sonuçlar birbirinden farklı olabilir. Küçük örneklemli bir araştırmada elde edilen olumlu sonuçları bütün insanlara genellemek bilimsel açıdan ihtiyatlı bir yaklaşım değildir.

Üçüncü olarak, fiziksel temasın psikolojik desteğin yerine geçmesi risklidir. Örneğin ciddi kaygı yaşayan, uzun süreli depresif belirtiler gösteren veya yoğun travma tepkileriyle mücadele eden bir insan, sevdiği kişilerden gördüğü yakınlıktan yarar sağlayabilir. Ancak bu, ihtiyaç duyduğu profesyonel desteğin gereksiz olduğu anlamına gelmez.
 
Üst